نزدیک چهل روزه پام شکسته و خانه نشینم

اگر مثل قدیم بود الان چله نشینی تمام شده بود اما خوب کو دل و دماغ

امروز به سختی رفتم جلسه با معاون ریس دانشگاه

دست پر رفتیم.دست خالی برگشتیم

صبحی وروجک خانم را با خ

ودم بردم دعای ندبه

برایم دعا کرد

برده بودمش تا واسطه, ای باشد بین من و خدا

شیرین زبانی هایش دل همه حاضران را آب کرد

پ.ن یادش به خیر مادر بزرگ مرا با خودش می برو مهدیه شهر صبح های جمعه

۱۸ سال پیش که معلم دبستان پسرانه بودمشاگردی داشتم به اسم امیرامیر از آن بچه های خاص بود.مهربان بود و ...یک عادت خاص هم داشت که ظهر خدا حافظی مخصوص میکردو تا جواب نمی گرفت نمی رفت.ان روز از دستش نارا

مدتهاست حرم نرفتم

چهارشنبه پیش شیفت بودم و قراربود این هفته هم کلا شیفت باشم

هم دیروز هم فردا و....اما همان چهارشنبه آنقدر پایم اذیت کرد که خود ریس

تمام شیفت های هفته قبل و این هفته را کنسل کرد

و حالا من در دوقدمی حرم هستم ولی

با جسم و دلی که نای زیارت ندارد

و من چه قدر دلم برای خودم تنگ است این روزها